PK-D

Colin Stolwijk wint de PK-D van de SGA. Vera van der Linden is meisjeskampioen.

In het weekend van 13 en 14 februari werd in de Wethouder Verheijhal de jeugd-PK in de D-categorie gehouden. De Verheijhal was tijdens de PK’s van twee weken daarvoor veel te warm. Ik denk dat het te maken heeft met ‘gelijke monniken en gelijke kappen’ en zo dat het bij de PK-D net zo te warm was. Dat is natuurlijk wel eerlijk, maar ook erg warm. Nog vóór komend weekend als de PK voor volwassenen begint zou het luchtcirculatieprobleem opgelost moeten zijn. Persoonlijk vind ik echter dat de volwassenen solidair zouden moeten zijn en ook in maximaal een T-shirt zouden moeten willen spelen .

Op zaterdag was Jos van Walstijn onze arbiter en op zondag Huup Joosten.

Wat zitten er veel leuke kinderen in de leeftijdscategorie D! De manier waarop de meeste kinderen uit de D met elkaar omgaan tijdens de partij en ook tussen de partijen in is goed om te zien. Schaken is niet alleen leuk om te doen, maar je maakt er duidelijk ook cluboverstijgend vrienden mee, al was er ook een deelnemer die het nodig vond een clubgenoot met zijn hoofd tegen de muur te rammen en verderop te gaan giechelen daarover. Verder hield men er echt rekening mee dat de deur van de speelzaal in verband met de warmte noodgedwongen open moest blijven staan en dat men dus ook op de gang rustig moest zijn. Er is heel veel bughouse gespeeld tussen de partijen door.

Hoe leuk de kinderen ook zijn, er zijn er altijd weer veel die geen pen bij zich hebben. Ik vraag me wel eens af of deze kinderen en hun ouders ook verwachten dat de voetbalclub de voetbalschoenen wel zal regelen of dat ze die wel zelf verzorgen. Theo en de moeder van Vera gingen onafhankelijk van elkaar snel op pad en kwamen met pennen voor iedereen uit een en dezelfde HEMA terug.

Elke keer voor er een ronde begon probeerde ik een kleine portie nuttige informatie te geven, zoals het antwoord op de vraag wat een Zwitsers toernooi nu eigenlijk is, het antwoord op de vraag wanneer er barrages gespeeld zouden moeten worden en een verhaal over het nut van noteren en dat oefening kunst baart in dit opzicht. Als je een tijd altijd noteert heb je na een poos niet eens meer door dat je aan het noteren bent. Als je aan het fietsen bent denkt je er immers ook niet bewust over na of je nu eerst iets met linker- of met je rechterbeen gaat doen. De toernooitijgers in de top konden dit beamen.

Dan de wedstrijden. We startten met 24 kinderen en het ging meer en meer op het beroemdste boek van Agatha Christie lijken. Na de eerste ronde haakten Tim en Orhan af. Ze hadden zich ernstig verkeken op de zwaarte van de tegenstand op dit toernooi. De pas tien weken schakende Job hield het nog tot en met de vierde ronde vol, maar wilde toen wel heel erg graag stoppen. De tweede dag hadden we zoals gebruikelijk iemand die gewoon niet kwam opdagen zonder dat aan iemand te melden, waardoor zijn tegenstander anderhalf uur voor niets heeft zitten wachten. Deze keer was dat David Kokes die ‘gewoon’ wegbleef. De tweede dag hadden we dus nog twintig deelnemers voor de laatste vier van de negen ronden. Elvis maakte indruk met zijn spel. Hij speelde ver boven zijn rating en speelde constant in de top. Daaronder was het dringen en werd er regelmatig van positie gewisseld. We begonnen de tweede dag met twee koplopers. Colin en Alexander hadden remise tegen elkaar gespeeld en hadden dus 4,5 uit 5.

Noer-Eddine maakte diepe indruk op de volwassenen. Hij deed als F’je mee met de D en pakte maar liefst 4 punten met prima spel. Voor de beste ‘nog geen D in de D’ had ik een aparte beker gereserveerd. Die strijd ging tussen Niroel, David en Noer-Eddine en op zondag toen David zomaar wegbleef alleen nog maar tussen Niroel en Noer-Eddine. Niroel haalde een halfje meer en won die beker, maar Noer-Eddine kreeg, hoewel hij bij de prijsuitreiking al naar huis was, veel lovende woorden toegezwaaid. Voor een beker met ‘beste F in de D’ bedankte hij overigens. Ook Celio en Remi om er maar twee te noemen verdienen complimenten. Ze eindigden onderin het veld, maar bleven er plezier in hebben en ervoor gaan.

Bij het begin van de laatste ronde hadden de kinderen met 4,5 punt nog een theoretische kans op een barrage. Alleen Colin en Alexander waren zeker van een NK-plek en Elvis was zeker van minimaal een barrageplek.

Zukertorter Colin won alles op de tweede dag en werd zo kampioen met 8,5 uit 9. Een halfje daarachter kwam Caïssaan en eerstejaars D Alexander die na zijn remise tegen Colin alleen nog Myron een remise toestond. Op de derde plek kwam VAS’er Elvis met 7 punt. Hij verloor van de nummers 1 en 2. VAS’er Milo werd met 6 punt ongedeeld vierde. Hij verloor van de nummers 1, 2 en 3, al had hij volgens mij wel van Alexander moeten winnen. Barrages waren er in ieder geval niet nodig, want de nummers 1 t/m 4 en het beste meisje zouden zich voor het NK plaatsen..

Ondertussen was in de subtop VAS’er en eerstejaars D Vera erg goed bezig. Omdat ze het enige deelnemende meisje was, was ze sowieso kampioen en mocht ze naar het NK D-meisjes, maar we wilden haar natuurlijk wel eerst even zien schitteren. Nou, die verwachting maakte ze volledig waar. Ze werd ongedeeld zevende met 5 uit 9.

Iris Stolwijk werd zonder dat daar een beker tegenoverstond kampioen opzetten en opruimen, terwijl ze niet eens meespeelde. Ze hielp ook nog eens mee met de prijsuitreiking. Aardig wat ouders hielpen mee om het meubilair weer op zijn plaats te zetten en borden, stukken en klokken van beneden naar boven te brengen. Oud-kampioen Laurens Schilstra was de tweede dag aanwezig om aan het eind persoonlijk de wisselbeker met o.a. zijn naam erop te overhandigen aan de nieuwe kampioen. Hopelijk reikt Colin de beker volgend jaar uit. Colin is dan zelf een C.

Rozemarijn Vos

Geplaatst voor NK-D:
Colin Stolwijk (Zukertort)
Alexander Flick (Caïssa / Tal/DCG)
Elvis Somers (VAS)
Milo Cornelissen (VAS)

Geplaatst voor NK D-meisjes:
Vera van der Linden (VAS)

Standen en uitslagen